روایت آزادگان زنجانی از «دانشگاه انسانساز» اسارت
نشست عصر خاطره با محور شهدای غریب و بینشان، با روایت آزادگان زنجانی از روزهای اسارت برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری زنجان ورزشی،محفل «عصر خاطره» با محوریت بزرگداشت یاد و خاطره شهدای غریب و بینشان، با حضور مدیرکل و معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان و شهرستان و جمعی از آزادگان سرافراز زنجانی برگزار شد. در این نشست که رنگ و بوی روزهای حماسه و خون را داشت، آزادگان با بازگویی ناگفتههای دوران اسارت، تصویری از صبر، ایستادگی و مظلومیت رزمندگان اسلام در چنگال دشمن را ترسیم کردند.
این محفل تنها یک نشست ساده نبود؛ بلکه بازخوانی بخشی از تاریخ شفاهی مقاومت بود که در آن، آزادگان از دورانی سخن گفتند که به تعبیر خودشان، «دانشگاه انسانساز» بود.
عباس روشنی، از آزادگان سرافراز استان زنجان، در این نشست با لحنی که هنوز سنگینی رنجهای آن دوران در آن موج میزد، به بیان خاطراتی از فداکاریهای شهدای اسیر پرداخت. او با اشاره به صدمات جسمی ماندگار از دوران اسارت گفت: هنوز هم جسمم به دلیل آسیبهای دوران اسارت صدمات بسیاری را تجربه میکند، اما این تنها بخشی از ماجراست. هر لحظه و هر زمان حاضرم برای کشورم، مردمم و ارزشهایی که داریم در میدان حاضر شوم و هر آنچه دارم برای دفاع تقدیم کنم.
روشنی در ادامه، دوران اسارت را فراتر از یک دوره رنج و سختی دانست و تأکید کرد: دوران اسارت با همه سختیهایش، دانشگاه انسانساز بود.
او با اشاره به جایگاه معنویت در اردوگاهها، افزود: بسیاری از اسیران در دوران اسارت حافظ کل قرآن کریم شدند و در زمان ارتحال امام خمینی(ره) ختم قرآن داشتند. انس با کلام وحی و تقویت باورهای معنوی، یگانه عامل حفظ روحیه در شرایط دشوار اردوگاهها بود که به ما توان ادامه مسیر مقاومت را میداد.
در بخش دیگری از این نشست، مرتضی سرداری، دیگر آزاده زنجانی، با روایتی تلخ و تکاندهنده از روزهای آغازین اسارت و مظلومیت رزمندگان سخن گفت.
وی با مرور لحظات طاقتفرسای انتقال اسرا، افزود: از زمان اسارت تا لحظه ورود به اردوگاه، شهادت غمانگیز بسیاری از رزمندگان را به چشم خود دیدم؛ شهدایی که به دلیل آزار و اذیتهای دشمن و نبود آب، جان به جانآفرین تسلیم کردند.
سرداری با تأکید بر قساوت دشمن تصریح کرد: دشمن عمداً به اسرا آب نمیداد و بسیاری از شهدای آن روزها همچون سید و سالار شهیدان، امام حسین (ع)، با لب تشنه به شهادت رسیدند. این خاطرات بخشی از تاریخ مقاومت ملت ایران است و ما وظیفه داریم یاد و نام این شهدای غریب و بینشان را زنده نگه داریم.
این نشست فرصتی بود تا بار دیگر اهمیت ثبت و انتقال روایتهای دوران دفاع مقدس برای نسلهای آینده تبیین شود. آزادگان حاضر در محفل، با یادآوری خاطرات همرزمان شهید خود، بر این باور بودند که خاطرات دوران اسارت، تنها بازگویی یک واقعه تاریخی نیست، بلکه بخشی از فرهنگ ایثار و فداکاری ملت ایران است که باید با امانتداری کامل حفظ شود.
در پایان، این روایتها گوشهای از صبر ستودنی خانوادههای شهدا و آزادگان را نیز به تصویر کشید؛ خانوادههایی که در سالهای دوری و انتظار، در کنار رزمندگان نقش مهمی در حفظ روحیه ایستادگی داشتند. محفل «عصر خاطره» با گرامیداشت یاد شهدایی به پایان رسید که اگرچه در بند اسارت به شهادت رسیدند، اما نامشان به عنوان نمادی از مظلومیت، استقامت و فداکاری در تاریخ پر افتخار دفاع مقدس ماندگار شد.
انتهای پیام/
